Immanuel Kant (Darstellung von ...) Kants naturtheoretische Begriffe (1747-1780) - Eine Datenbank zu ihren expliziten und impliziten Vernetzungen
 
in neuem Fenster öffnen in neuem Fenster öffnen
Band:01 [Akademie Ausgabe] (503 Seiten)
ausgewaehlter Ausschnitt:Seite 385 bis Seite 416
Kurztitel des Ausschnitts:1755c Nova diluc.
Titel:Principorum primorum cognitionis metaphysicae nova dilucidatio, quam consensu amplissimae facultatis philosophicae dissertatione publica in auditorio phil. Die 27. Septembr. horis VIII-XII habenda pro receptione in eandem defendet M. Immanuel Kant, Regiom. respondente Christophoro Abrahamo Borchard, Heiligenb. Bor. s.s. Theol. cultore, opponentibus Iohanne Godofredo Möller, Regiom. S. S. Theol. Stud., Friderico Henrico Samuele Lysio, Regiom. i.u.c. et Iohanne Reinholdo Grube, Regiom. i.u.c. anno MDCCLV
Ausblenden

erste Seite vorherige Seite
01 pervulgato illo influxus physici aliquanto certe est emendatius, originem
02 scilicet ipsam aperiens mutui rerum nexus, extra substantiarum solitario
03 consideratarum principium quaerendam, in quo tritum illud causarum efficientium
04 systema potissimum a vero aberravit.


05

SCHOLION. En igitur, Lector benevole, principia duo cognitionis metaphysicae
06 reconditioris, quorum ope in regione veritatum haud contemnenda
07 dicione potiri licet. Qua quidem ratione si haec scientia solerter colatur, non
08 adeo sterile deprehendetur ipsius solum, et quod ipsi intentatur a contemptoribus
09 otiosae et umbraticae subtilitatis opprobrium, cognitionis nobilioris larga
10 messe redarguetur. Sunt quidem, qui, depravatarum consequentiarum in scriptis
11 acerrimi venatores, e sententiis aliorum semper quoddam virus elicere docti
12 sunt. Hos vero fortasse etiam in his nostris nonnulla in peiorem sensum detorquere
13 posse, quanquam non iverim infitias, eos tamen sensu suo abundare
14 passus mearum partium esse reor, non quod cuipiam fortasse perperam iudicare
15 libeat, curare, sed in recto indaginis atque doctrinae tramite pergere, in
16 quo conamine ut faveant, quicunque de litteris ingenuis bene cupiunt, quanta
17 decet observantia, rogo.


18

FINIS.

Seite 416